Ανοιξιάτικες βόλτες

Σαν παλιά ελληνική ταινία

Δεν είναι η πρώτη φορά που ένα κείμενό μου φέρει τίτλο παντελώς άσχετο με το θέμα του (οι παλαιότεροι φίλοι, το γνωρίζουν από το Μολύβι και Χαρτί). Παρακάτω, ωστόσο, θα λυθεί το μυστήριο.

Αρχικά, να ευχηθώ από καρδιάς σε όλες και όλους, να ‘ναι γεμάτη φως και αγάπη η ζωή σας κι εσείς, να ‘στε γεροί και να χαίρεστε την ομορφιά της!

⚈ Άνοιξε, επιτέλους, ο καιρός –κι η ψυχή μας, μαζί– κι είναι θαυμάσια η άνοιξη, αν εξαιρέσουμε τη γύρη, τις αλλεργίες, τα μαμούνια και την αφρικανική σκόνη!
Ο χειμώνας, αγαπημένη εποχή, αλλά φέτος με κούρασε! Επειδή δε, είναι απολύτως απαραίτητο να περπατάω καθημερινά, αρκετά συχνά, κάτι τέτοιο δεν ήταν εφικτό.
Τις καλές, πάντως, μέρες οι εικόνες που μαζεύω με αποζημιώνουν στο έπακρο και είπα να μοιράζομαι κάποιες από αυτές, μαζί σας. Όπως, ας πούμε, τη φωτογραφία της πλατείας μας, εδώ, στα ορεινά της Αττικής.

⚈ Μια εξάδα βιολογικά αυγά, βάψαμε φέτος με την Όλγα. Απ’ αυτά, σώα έφτασαν πέντε καλογυαλισμένα (το έκτο, έπεσε θύμα… μεταφοράς, από το πιάτο στο πανάκι με υγρό για το γυάλισμα. Όχι–εγώ–μια–φίλη–μου!) Το αρχικό πρότζεκτ ήταν να τα ζωγραφίσουμε, αλλά μια–απ’–το–χωριό–δεν–την–ξέρεις, με αισιοδοξία που συναγωνιζόταν εκείνη, του Χάρι Πότερ όταν ήπιε το Φέλιξ Φελίσις, άφησε να προμηθευτεί τα ειδικά χρώματα, τη Μεγάλη Τετάρτη. (Του χρόνου, καλά να ‘μαστε!)

Αρνάκι, απ’ τα χέρια μου, δεν θα φάει ποτέ, κανείς. Απέχω από το βάρβαρο (κατά την άποψή μου) έθιμο του οβελία, το οποίο –ούτως ή άλλως– ανέκαθεν έβρισκα creepy! Αυτό, βεβαίως, δεν σημαίνει ότι με βρίσκουν σύμφωνη, «δράσεις» όπως αυτή, των αντισπισιστών.
(Παιδιά, μέτρο! Και οι δύο πλευρές τα ‘χετε βάλει με τη διατροφική αλυσίδα!)

⚈ Κάποια παιδιά της πόλης, ειδικά μιας κάποιας ηλικίας, τ’ αγαπάμε τα έθιμα και, όσο περνάει από το χέρι μας, (θα) φροντίζουμε για την, από γενιά σε γενιά, τήρησή τους.
Τα βεγγαλικά, ωστόσο, δεν είναι έθιμοॱ είναι βαρβαρότητα και καφριλίκι. Ντροπή!
Εν έτει 2019 αποδεικνύεται ότι, για κάποιους, Πάσχα σημαίνει σαράντα μέρες (ή μία εβδομάδα, τη Μεγάλη) νηστεία και προσευχή, κατάνυξη, εκκλησιασμός και, με το Χριστός Ανέστη, μετάλλαξη σε πιθηκάνθρωπο των σπηλαίων –αρχής γενομένης με τις κροτίδες και τα βεγγαλικά της Ανάστασης και, εν συνεχεία, με την κραιπάλη της ασύδοτης παμφαγίας της Κυριακής.

⚈ Μια που το όνομα (και… η χάρη!) του ✽ Hippy Foodie ✽ αφορά το φαγητό, να σου πω (και όχι να σου αποκαλύψω, διότι, σιγά το μυστικό!) ότι το Πάσχα –όπως και τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά και τις λοιπές καλές μέρες– σ’ ετούτο εδώ το σπίτι, τιμούμε το μοσχαράκι! Συγκεκριμένα, το μεθυσμένο μοσχαράκι!

⚈ Μεγαλεπίβολα σχέδια για (ένα απλό) γλυκό, τώρα που «κυκλοφόρησαν» στην αγορά, λαχταριστές κι ολόφρεσκες φράουλες! Τις επόμενες ημέρες προβλέπονται δοκιμές και, ελπίζω να βγει κάτι νόστιμο –και παρουσιάσιμο!

⚈ Στα σχόλια, τόσο εδώ όσο και στο Μολύβι και Χαρτί, θα απαντήσω εντός των ημερών. Προσπαθώ να με βάλω σε σειρά, σε πρόγραμμα, σε μια γωνιά, κάπου να μην πιάνω πολύ χώρο. Σας ευχαριστώ πολύ, όλες και όλους!

To διάβασα, μου άρεσε πολύ και μ’ αυτό θα σ’ αποχαιρετίσω (εσύ, προχωράς λίγο πιο κάτω, να δεις πώς προέκυψε ο τίτλος του κειμένου!)

We are indeed much more than what we eat, but what we eat can nevertheless help us to become much more than what we are.
— Adelle Davis

Σαν παλιά ελληνική ταινία – (Αντί υστερόγραφου)

Editorial

Οι φαν των (πολύ) παλιών ελληνικών ταινιών, θα είχατε, ίσως, παρατηρήσει σε αρκετές (κυρίως, μελό), τις βίλες όπου κατοικούσαν τα ευαίσθητα πλουσιοκόριτσα (με τη χρυσή καρδιά!) που ερωτευόταν ο ατυχής (πτωχός πλήν τίμιος) πρωταγωνιστής. Οι βίλες αυτές –που καμία σχέση δεν είχαν με τα σύγχρονα, ματαιόδοξα κτίρια– με τους καλοφροντισμένους κήπους όπου, σε κάποια φερ φορζέ κούνια, πλάι σε μυρωδάτες τριανταφυλλιές και φρεσκοκουρεμένους θάμνους, κούρνιαζε και στοχαζόταν η πρωταγωνίστρια, είχαν, συχνά, κι ένα ακόμη χαρακτηριστικό: μια πινακίδα από μάρμαρο ή μέταλλο, στην είσοδο, με κάποιο όνομα: Βίλα Ειρήνη, Βίλα Μαργαρίτα, Βίλα Υακίνθη, Βίλα Γαλήνη
Μια «Βίλλα η Γαλήνη», λοιπόν, βρήκα σε έναν από τους μεγάλους περιπάτους μου στην εξοχήॱ δυστυχώς, παρατημένη, γερασμένη από το χρόνο και την εγκατάλειψη, δίχως λουλούδια να στεφανώνουν την εμπατή της και με το γρασίδι πυκνό, να πνίγει το μονοπάτι που οδηγεί εντός της.

🄰.🄽

 

8 Σχόλια

  1. Giannis Pit

    Μου άρεσε αυτό που «έκλεψε» το οδοιπορικό σου. Αυτή η επιγραφή όπως και η υπέροχη αναφορά σου σε ότι μπορεί να κλείνει στα όριά της. Πολύ νοσταλγικό θέμα Νατάσα μου.
    Στα υπόλοιπα να σου ευχηθώ καλό μήνα, Χριστός Ανέστη. Και του χρόνου κορίτσι μου καλύτερα και με υγεία.
    Μια αγκαλιά ευχές να στείλω.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. ✽Α. K. Nikolaou✽

      Γιάννη μου, χρόνια πολλά! Υγεία, αγάπη, χαρά, δημιουργία!
      Η πρώτη «συγγνώμη» για την καθυστέρηση στις απαντήσεις των σχολίων (και την εν γένει παρουσία ή, μάλλον, απουσία μου!)

      Νοσταλγία για παλιές εικόνες μιας άλλης εποχής, κάποτε ζωντανής, πραγματικής, καθημερινής και σήμερα, πλέον, τόσο μακρινής…

      Τα φιλιά και τις ευχαριστίες μου!

      Αρέσει σε 1 άτομο

  2. διονύσης

    Βρε, παιδί μου κι εσύ,

    Τι Βίλλα Γαλήνη που τη χάσαμε ισοβίως με το μεθυσμένο μοσχαράκι σου; Πού να βρω την ψυχή μου/το τετράφυλλο δάκρυ, που λέει κι ο ποιητής.. Πού να βρω τη γαλήνη;..

    Όλη την άνοιξη που κυριεύει πλατείες και ψυχές, στο σπιτικό σας. Καλό μήνα.

    Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Marina Tsardakli

    Καλέ! Τα είπες όλα και δεν ξέρω τι να πρωτοσχολιάσω. Για τα έθιμα με βρίσκεις πολύ σύμφωνη. Είμαι υπέρ των εθίμων και νιώθω την ανάγκη πάντα να τα τιμώ. Αλλά, όταν υπάρχουν έθιμα που βάζουν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές, θα έπρεπε να έχουν σταματήσει ….χθες!
    Το μεθυσμένο μοσχαράκι το αγαπώ!
    Τα αυγά μου φέτος ήταν υπερπαραγωγή και δεν τα έβγαλα καμιά φωτογραφία (ναι τέτοια είμαι!)
    Μου αρέσει πολύ το Hippy Foodie! Το νιώθω στέκι μου για κάποιο λόγο χαχα
    Φιλί γλυκό!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. ✽Α. K. Nikolaou✽

      Μαρίνα μου,
      Γιατί, πουλάκι μου, δεν φωτογράφισες τ’ αυγουλάκια σου;! Είμαι σίγουρη ότι έφτιαξες κάτι πολύ ιδιαίτερο (ναι, τέτοια ακριβώς είσαι!)

      Δυστυχώς, έχουμε αρκετά βάρβαρα έθιμα, τα οποία κάποιοι τηρούν απαρέγκλιτα (με επιμονή και… στενοκεφαλιά!) Είναι καθήκον μας να σταματήσουμε τη διάδοσή τους από γενιά σε γενιά και, αντίθετα, να διατηρήσουμε όσο μπορούμε τις συνήθειες εκείνες που είναι συνυφασμένες με τον πολιτισμό και τις παραδόσεις μας.

      Μου δίνεις μεγάλη χαρά που αισθάνεσαι το Hippy Foodie, στέκι σου! Τιμή μου!
      Φιλάκια πολλά, γλυκά και ευχαριστίες, Μαρίνα μου!

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.